Geschiedenis van de Veldmaat
De oorsprong (17de eeuw)
Tot in de 17e eeuw was het gebied waar nu De Veldmaat ligt onherbergzaam. Rond 1615 werd een deel van het Stepelerveld ontgonnen om als weidegrond of hooimaat te dienen. Zo ontstond de naam ‘Veldmaat’: een ‘maat in het veld’.
In de eeuwen die volgden ontstond een buurschap met meerdere boerderijen, verspreid over het buitengebied. De oorsprong van het Haaksbergse kerkdorp De Veldmaat ligt bij de Kolenbranderweg. De Veldmaat was in die tijd nog geen dorp, maar een agrarische gemeenschap met een geheel eigen karakter.
De 20ste eeuw
De Sint-Bonifatiusschool
De gemeenteraad besloot in 1902 tot de bouw van een nieuwe school in De Veldmaat, aan de Veldmaterstraat 55. De Enschedese architect Hendrik Engbert Zeggelink (1863-1931) kreeg opdracht het schoolgebouw te ontwerpen. Zijn ontwerp werd in de zomer van 1902 aanbesteed. De laagste inschrijving kwam van timmerman G. Nijhuis en metselaar B. Langezaal. Voor een bedrag van 8.285 gulden kregen zij de opdracht.
Jaren 30
Heilige Bonifatius en Gezellenkerk
De geschiedenis van De Veldmaat in Haaksbergen is nauw verbonden met het ontstaan van een eigen kerkdorp. In De Veldmaat bestond een grote behoefte aan een eigen kerkgebouw. Voor de gezinnen uit het Veldmaterveld betekende de gang naar de Pancratiuskerk niet alleen een flinke wandeling; bovendien was daar vaak slechts plaats op de achterste banken of moesten kerkgangers de mis staande bijwonen. Pastoor Wienholts achtte het daarom wenselijk dat de Veldmaters over een eigen kerk zouden beschikken.
Eind 1932 werd bekendgemaakt dat er een nieuwe parochiekerk zou komen voor de groeiende katholieke gemeenschap van De Veldmaat. Het bisdom willigde dit verzoek in en benoemde Jetze Brandsma tot bouwpastoor. Het kerkbestuur van de Pancratius kocht voor 11.000 gulden een stuk grond met daarop een woning van de familie Bargerink, op de hoek van de Geukerdijk en de Veldmaterstraat. De officiële bouw begon in september 1933 met het leggen van de eerste steen. De bouw werd uitgevoerd door de lokale aannemers J.H. ter Brake en J.H. Morsink. Op 20 mei 1934 kon de nieuwe kerk worden ingewijd, in aanwezigheid van maar liefst 1.200 parochianen.
De uit Friesland afkomstige bouwpastoor Brandsma had grote invloed op de stijl waarin de kerk werd opgetrokken. De markante kerktoren kreeg een dwarsgeplaatst zadeldak. Dit ontwerp was geïnspireerd op oude Friese kerken en vormde daarmee een verwijzing naar de herkomst van de eerste bouwpastoor, Jetze Brandsma, die uit Friesland afkomstig was.
De bij Dokkum gesneuvelde Bonifatius werd gekozen als beschermheilige. Niet alleen de kerk, maar ook de school en de voetbalvereniging dragen zijn naam. Pastoor Brandsma overleed geheel onverwacht in de nieuwjaarsnacht van januari 1963. In 1994 eerde De Veldmaat hem met een manshoog standbeeld, als blijvende herinnering aan zijn betekenis voor de gemeenschap.
De Bon Boys
SV Bon Boys Haaksbergen werd opgericht op 22 februari 1934, vrijwel gelijktijdig met de stichting van de parochie Heilige Bonifatius en Gezellen in De Veldmaat. De eerste naam van de vereniging was dan ook RKSV Bonifatius Boys. Halverwege de jaren negentig werd de toevoeging ‘RK’ definitief losgelaten en werd de vereniging officieel algemeen.
Als clubkleuren koos men voor groen, als symbool voor het weiland, en rood, als verwijzing naar het bloed dat vloeide toen Bonifatius bij Dokkum werd vermoord.
Bon Boys, zoals de afkorting al spoedig luidde, zwierf gedurende de eerste veertig jaar van haar bestaan regelmatig door de wijk. Er werd op verschillende locaties gevoetbald, vaak onder primitieve omstandigheden. Vanaf 1970 kwam hierin verandering dankzij een gemeentelijke inspanning: het sportcomplex De Greune werd aangelegd, waarvan Bon Boys de eerste hoofdgebruiker werd. Tegenwoordig deelt de voetbalvereniging het complex met handbalvereniging Stormvogels en Tennisvereniging Veldmaat (TVV).
Jaren 40
In de jaren 40 maakte De Veldmaat in Haaksbergen een bepalende en roerige periode door. Nadat het in 1934 officieel een zelfstandig katholiek kerkdorp was geworden rondom de nieuwe Sint-Bonifatiuskerk, stonden de jaren 40 in het teken van de Tweede Wereldoorlog, de bezetting en de eerste naoorlogse wederopbouw.
Het dagelijks leven en lokale ondernemers
Rond het begin van de jaren 40 begon De Veldmaat geleidelijk te veranderen van een agrarische gemeenschap van arme boeren en arbeiders in een levendig dorp op zichzelf. Rondom de kerk ontstond de basis van het huidige winkelcentrum, met winkels en cafés. Zo werd in 1940 het bekende lokale Café Hilderink (Höften Jans) overgenomen en voortgezet als Café Ter Huurne. In diezelfde periode kwamen de eerste lokale winkeliers tot bloei, onder wie de kruidenierszaak van Embsen aan de Veldmaterstraat en de winkel in huishoudelijke artikelen van Borggreve aan de Geukerdijk.
De Veldmaat tijdens de Tweede Wereldoorlog (1940-1945)
Net als de rest van Haaksbergen kreeg De Veldmaat zwaar te maken met de Duitse bezetting. Enkele specifieke gebeurtenissen uit de oorlogsjaren in de wijk:
Klokkenroof: Tijdens de oorlog werden de oorspronkelijke torenklokken van de Sint-Bonifatiuskerk door de Duitse bezetters gevorderd en omgesmolten ten behoeve van de oorlogsindustrie. Pas in 1948 kreeg de kerk haar huidige klokken terug.
Duits afweergeschut: Aan de rand van De Veldmaat, in het omliggende natuur- en heidegebied, positioneerde het Duitse leger afweergeschut en vonden intensieve militaire schietoefeningen plaats.
Oorlogsslachtoffers: De oorlog liet diepe sporen na in de gemeenschap. Een bekend verhaal is dat van de familie Lottering, die in 1942 naar de Geukerdijk in De Veldmaat verhuisde. Vader Jan Lottering, een elektrotechnisch ingenieur, kwam tragisch genoeg op de dag van de bevrijding in 1945 om het leven. Op de begraafplaats van De Veldmaat bevinden zich nog altijd verschillende officiële oorlogsgraven.
Kapel voor de Vrede: Midden in de oorlog, in 1942, werd achter de parochiekerk een Mariakapel ingewijd. De toenmalige kapelaan Brandsma gaf de kapel uit hoop de symbolische naam ‘Onze Lieve Vrouw van de Vrede’.
De blik op de toekomst
Na de bevrijding in 1945 krabbelde De Veldmaat snel weer op. De wijk begon flink te groeien en er moesten ingrijpende infrastructurele keuzes worden gemaakt.
Al op 11 oktober 1949 diende het gemeentebestuur van Haaksbergen bij de provincie een officieel verzoek in om een rondweg aan te leggen. Deze weg moest de dorpskern ontlasten van het toenemende verkeer tussen Enschede en de Gelderse grens. Dit plan zou in de jaren daarna de ruimtelijke indeling en de groei van De Veldmaat ingrijpend veranderen.
Jaren 50
In de jaren 50 groeide De Veldmaat in Haaksbergen uit tot een levendig en hecht kerkdorp. Waar de jaren 40 nog in het teken stonden van oorlog en de eerste stappen van herstel, brachten de wederopbouwjaren een sterke groei in het aantal inwoners, winkels en verenigingen. De Veldmaat ontwikkelde in deze periode een sterke eigen sociale identiteit.
Economische groei
In de jaren 50 groeide de Veldmaterstraat uit tot de centrale economische ader van het dorp. Voor hun dagelijkse boodschappen en diensten hoefden inwoners het dorp niet meer te verlaten. Iconische lokale ondernemingen vonden in deze periode hun vaste plek of beleefden hun bloeiperiode. Kapsalons zoals Hoesstee en Rohof werden onderdeel van het collectieve geheugen van de Veldmaters.
Zaken als Lubberink mode en bedrijfsbekleding, bekend van de latere KLM-kledingreclame, werden een begrip aan de Veldmaterstraat. Lokale ontmoetingsplekken zoals Café Morsinkhof, de schoenmakerij van Theo Vaanhold en de smederij van de gebroeders Nijhuis vormden het hart van de gemeenschap.
Groei en onderwijs
De katholieke lagere Bonifatiusschool, die in de jaren 30 aan de Sint-Bonifatiusparochie was overgedragen, dreigde in de jaren 50 door de naoorlogse geboortegolf uit haar voegen te barsten. Onder leiding van schoolhoofd Bernard Dijkhuis bood de school onderwijs aan een snelgroeiende stroom Veldmaatse kinderen.
Huisvesting
De eerste grotere golven van woningbouw vonden plaats in de jaren 50. De karakteristieke wederopbouwarchitectuur uit deze periode is nog steeds op verschillende plaatsen in de wijk terug te zien.
Maatschappelijke verbintenis
Het maatschappelijk leven speelde zich grotendeels af rondom de Sint-Bonifatiuskerk. De jaren 50 waren de hoogtijdagen van de katholieke ‘verzuiling’, die in De Veldmaat juist zorgde voor een sterke sociale samenhang.
Halverwege en aan het einde van de jaren 50 ontstonden of groeiden lokale jeugdbewegingen, zoals de Verkenners van De Veldmaat, evenals diverse sport- en muziekverenigingen. Dit versterkte het gevoel dat men ‘Veldmater’ was en niet zomaar inwoner van Haaksbergen.
Jaren 60
In de jaren 60 veranderde De Veldmaat in Haaksbergen definitief van een relatief geïsoleerd, hecht katholiek kerkdorp in een moderne woonwijk. Terwijl de eigen identiteit en saamhorigheid sterk bleven, zorgden de algemene welvaartsgroei en de drang naar modernisering voor grote veranderingen in het straatbeeld, de mobiliteit en de cultuur.
Welvaart
De Veldmaterstraat bleef het kloppende hart van de buurt, maar de wijze van ondernemen veranderde onder invloed van de toenemende welvaart.
Begin jaren 60 begonnen Jan en Marie Rietman hun autohandel aan de Veldmaterstraat. Dit legde de basis voor het bekende Autobedrijf Rietman, dat profiteerde van het feit dat steeds meer gezinnen zich een auto konden veroorloven.
Door de modernisering van het huishouden, met onder meer de intrede van de wasmachine en de televisie, nam de vraag naar huishoudelijke artikelen toe. Ook de winkel van de bekende familie Borggreve aan de Geukerdijk profiteerde hiervan.
Lokale bedrijven zoals Bouwman Transport groeiden flink en vervoerden in de jaren 60 volop katoenbalen voor de textielindustrie, onder meer voor SFZ Frankenhuis.
In de jaren 60 nam de druk op de woningmarkt in Haaksbergen toe. De Veldmaat breidde flink uit met de bouw van de voor die tijd kenmerkende jaren 60-woningen, waaronder rijwoningen en twee-onder-een-kaphuizen. Hierdoor groeide de wijk langzaam maar zeker vast aan de rest van de kern van Haaksbergen.
In 1963 overleed pastoor Jetze Brandsma. Hij was sinds 1932 de drijvende kracht en ‘bouwpastoor’ achter de Sint-Bonifatiusparochie en het zelfstandige kerkdorp. Hij werd onder grote belangstelling begraven op de priestergraven van de parochiebegraafplaats.
De jaren 60 brachten ook in Twente een nieuwe jeugdcultuur. Lokale bands zoals de populaire pop-/rockgroep The Roamers en later de AFS Rockband zorgden voor veel vertier. Jongeren zochten elkaar op bij lokale zalen en in het destijds bekende ‘Provinciehuis’ in De Veldmaat.
Jaren 70
In de jaren 70 veranderde De Veldmaat in Haaksbergen in rap tempo. De wijk verloor geleidelijk het karakter van een traditioneel, geïsoleerd ‘klein kerkdorp’ en raakte steeds sterker verweven met het grotere Haaksbergen. Welvaart, grootschalige woningbouw en vrijetijdsbesteding stonden in dit decennium centraal.
In de jaren 70 beleefde Haaksbergen een ware bouwspurt. Nieuwe straten verrezen in hoog tempo. De Veldmaat groeide in deze periode definitief fysiek vast aan het centrum van Haaksbergen, al behielden de bewoners hun sterke eigen identiteit.
De Countryclub van Ben Steneker, officieel bekend als Ben’s Country Club, was een begrip in De Veldmaat en in de Nederlandse countrywereld. De club opende in 1976 haar deuren aan de Veldmaterstraat in Haaksbergen, in het pand waar later onder andere een dierenwinkel van Wielens werd gevestigd.
Toen countryzanger Ben Steneker, ook wel bekend als The Godfather of Dutch Country Music, de club in 1976 samen met zijn vrouw Irene opende, was dit een van de eerste echte countryclubs van Nederland. De opening viel samen met de grote opkomst van de country- en line-dancecultuur in de regio. De club was niet alleen een lokaal café, maar groeide uit tot een landelijk bedevaartsoord voor countryliefhebbers. Naast Nederlandse countryacts stonden er regelmatig Amerikaanse grootheden op het podium in Haaksbergen.
In 1976 kreeg het gebied een grote impuls met de opening van het overdekte zwembad ‘de Els’. Dit bad werd een belangrijke ontmoetingsplek voor de jeugd en gezinnen uit De Veldmaat en de rest van de gemeente.
Hoewel de markt veranderde door de opkomst van grotere supermarkten, bleef de Veldmaterstraat een bloeiende handelszone. Zaken zoals Lubberink mode en bedrijfsbekleding, de kledingwinkel met de bekende KLM-lichtreclame, beleefden drukke tijden.
De jaren 70 vormden een overgangsperiode waarin traditionele ambachtelijke winkels, zoals de kleine melkboer en de warme bakker aan huis, plaatsmaakten voor modernere speciaalzaken en de eerste zelfbedieningszaken in de buurt.
Ook de rol van de Bonifatiuskerk veranderde. Net als in de rest van Nederland zette de ontkerkelijking in de jaren 70 door. Hoewel de Sint-Bonifatiuskerk het visuele herkenningspunt van de wijk bleef, nam de invloed van de katholieke kerk op het dagelijks leven af. De aandacht verschoof geleidelijk van de kerkgemeenschap naar breder buurt- en verenigingswerk.
Jaren 80
In de jaren 80 bevestigde De Veldmaat in Haaksbergen haar positie als volwassen, moderne woonwijk. Waar de wijk in de voorgaande decennia nog fysiek naar het centrum toe groeide, stonden de jaren 80 vooral in het teken van stabilisatie van de lokale gemeenschap, veranderingen in de vrijetijdsbesteding en verdere modernisering van de middenstand.
Sport
Fietscrossvereniging FCV D.V.O., wat staat voor Door Vrienden Opgericht, werd begin jaren 80 opgericht. De club begon uiterst kleinschalig, toen een groep lokale jongeren en vrienden samen met hun ouders zelf bultjes bouwden op braakliggende terreinen en in de bossen rondom Haaksbergen crossten.
Wat in de jaren 80 begon als een hobby op een bult zand, groeide uit tot een serieuze topsportvereniging. De club bracht meerdere nationale en internationale toppers voort, waaronder een zilverenmedaillewinnaar op de Olympische Spelen van Rio in 2016.
Middenstand
Hoewel de concurrentie van de grote supermarkten in het centrum van Haaksbergen toenam, bleef de Veldmaterstraat een vitale en levendige winkelstraat. Inwoners deden er hun inkopen in een sfeer van ‘ons kent ons’. In de loop van het decennium verdwenen de kleinste, traditionele ambachtszaken geleidelijk, om plaats te maken voor grotere, moderne speciaalzaken of lokale ketens.
In de jaren 80 kende De Veldmaat, met name rond de Veldmaterstraat, een actieve en hechte middenstand. De wijk functioneerde destijds als een zelfvoorzienend dorp, met een groot aanbod aan ambachtelijke winkels. Veel van de winkels en ondernemers uit die tijd zijn nog altijd diep verankerd in het collectieve geheugen van de Veldmaters.
Voor dagelijks vers brood en banket aan de Veldmaterstraat was er Bakker Boink. Cafetaria/Snackbar Notten en Damen runden destijds tevens een café. Verschillende kleinschalige verswinkels zorgden ervoor dat wijkbewoners De Veldmaat niet hoefden te verlaten voor hun dagelijkse boodschappen.
De wijk telde zelfs twee schoenenzaken, gerund door de neven Vaanhold. Theo Vaanhold had zijn winkel naast Rietman, terwijl neef Johan Vaanhold zijn zaak aan de Veldmaterstraat exploiteerde. Ook Kapsalon Hoesstee was een begrip in de wijk, waar jong en oud zich liet knippen. Kapsalon Rohof was eveneens een bekende kapperszaak aan de Veldmaterstraat.
In de jaren 80 was Electro Breukers dé winkel in De Veldmaat voor de nieuwste elektronische apparaten.
Ook het bekende ontmoetingspunt en café van Ben Steneker speelde een belangrijke rol. Later kwam het café in handen van Gerard Wielens.
Stabilisatie
Na de grote drukte van de jaren 50, 60 en 70 kreeg de Bonifatiusschool te maken met de landelijke trend van ontgroening. De klassen werden iets kleiner en overzichtelijker, maar de school bleef, samen met de sportclubs, een belangrijke spil in de socialisatie van de jonge Veldmaters.
Het straatbeeld werd in de jaren 80 gekenmerkt door groepen jongeren op brommers, de opkomst van de pop- en discocultuur en actieve buurtverenigingen die evenementen organiseerden.
Hoewel De Veldmaat geografisch al volledig was versmolten met de rest van de Haaksbergse bebouwing, bleef de gemeenschapszin onverminderd groot. De gevleugelde uitspraak dat De Veldmaat een ‘kerkdorp met een voetbalclub’ is, werd in deze periode nog sterker gevoeld.
Jaren 90
In de jaren 90 maakte De Veldmaat een grote groeispurt door. De wijk veranderde in dit decennium definitief van een volksbuurt rond de kerk in een moderne, grootschalige woonwijk, met een sterke toename van het aantal jonge gezinnen.
De wijk breidde zich in de jaren 90 sterk uit in de richting van de Veldzichtweg en de omliggende landerijen. Grote nieuwbouwprojecten, zoals de uitbreiding van de Bomenbuurt, zorgden voor een flinke toestroom van jonge gezinnen uit heel Haaksbergen.
Nadat de historische Bonifatiusschool aan de Veldmaterstraat in de jaren 80 was gesloten, bood het karakteristieke gebouw in de jaren 90 onderdak aan de middelbare beroepsopleiding ‘Cremersmaten’. Ook de lokale radio- en televisieomroep Sternet vond er in die periode haar basis.
De buurtsupermarkt Plus Leusink aan de Veldmaterstraat ontwikkelde zich in de jaren 90 tot het centrale winkelhart van de wijk. Tegelijkertijd maakten de kleinschalige ambachtelijke winkels geleidelijk plaats voor een grotere schaal in het winkelaanbod.
In 1997 kreeg de markante Sint-Bonifatiuskerk officieel de status van Rijksmonument. Daarmee werd de historische betekenis van de kerk en haar plaats binnen de geschiedenis van De Veldmaat extra benadrukt.
De voetbalvereniging van de wijk, RKSV Bonifatius Boys, liet halverwege de jaren 90 de katholieke grondslag, aangeduid met de toevoeging ‘RK’, officieel los. De vereniging ging vanaf dat moment als algemene vereniging verder onder de naam Bon Boys en groeide mee met de nieuwe woonwijken van De Veldmaat.
In 1994 werd de allereerste editie van De Veldmaat Bruist georganiseerd. In de beginjaren was het nog geen grootschalig festival, maar begon het puur als een gezellige, sportieve zeskamp voor de buurtbewoners om de onderlinge banden in de snelgroeiende wijk te versterken. De opzet was simpel: teams uit de verschillende straten en vriendengroepen namen het sportief tegen elkaar op.
Al snel bleek de formule een schot in de roos en breidde het evenement zich uit. Wat begon als een sportmiddag veranderde in een volwaardig driedaags zomerfeest dat traditiegetrouw plaatsvindt in het laatste weekend van juni. Het verhuisde naar de vaste locatie aan de Geukerdijk (op het terrein van FCV D.V.O.).
Hoewel het evenement De Veldmaat Bruist heet, is het in de loop der jaren uitgegroeid tot een feest waar inwoners uit heel Haaksbergen en omstreken op afkomen. Het is de ultieme uiting van de Veldmaatse cultuur: samen de schouders eronder zetten om iets moois te organiseren, gevolgd door een flinke dosis gezelligheid.
Jaren 00 (2000)
In deze periode stabiliseerde de enorme groei van de jaren 90 en veranderde De Veldmaat definitief in een moderne, levendige en zelfvoorzienende wijk van Haaksbergen, zónder haar kenmerkende saamhorigheid te verliezen.
De supermarkt van de familie Leusink (Plus) aan de Veldmaterstraat onderging in deze jaren verdere moderniseringen. Het werd hét centrale ontmoetingspunt voor de dagelijkse boodschappen, waar wijkbewoners elkaar steevast tegenkwamen voor een praatje.
Voetbalvereniging Bon Boys plukte in de jaren 2000 de vruchten van de grote nieuwbouwgolven uit de jaren 90. Met de aanwas van tientallen jeugdteams uit de nieuwe straten en naast gelegen wijken groeide de club op sportpark De Greune hard door en professionaliseerde de cluborganisatie in sneltempo.
Ook de fietscrossers van D.V.O. Haaksbergen aan de Geukerdijk timmerden in de jaren 2000 nationaal en internationaal flink aan de weg, waarmee de basis werd gelegd voor de latere grote olympische successen.
Het basisonderwijs in de wijk (met scholen zoals de Paus Joannesschool en de Montessorischool) bewoog in de jaren 2000 mee met landelijke fusies en vernieuwingen om de stabielere leerlingenaantallen na de grote nieuwbouwperiode op te vangen.
Jaren 10 (2010)
In de jaren 2010 stonden in De Veldmaat en Haaksbergen in het teken van grote moderniseringen, ingrijpende verbouwingen en historisch sportief succes. De wijk vernieuwde haar voorzieningen grondig om klaar te zijn voor de toekomst.
In november 2014 opende de compleet vernieuwde en gigantisch uitgebreide Plus Leusink haar deuren. De supermarkt werd bijna verdubbeld in oppervlakte en kreeg een grote parkeerplaats. Hiervoor moesten enkele omliggende panden aan de Veldmaterstraat wijken, wat het gezicht van de winkelstraat definitief veranderde.
De jaren 10 waren ook de jaren van Olympische glorie en sportieve bloei. Fietscrosser Jelle van Gorkom, opgegroeid op de baan van BMX Club DVO, won een zilveren medaille op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro (2016). De club en de wijk stonden wekenlang op hun kop van trots.
Nadat de oude Bonifatiusschool al decennia geen basisschool meer was, veranderde het onderwijslandschap in de wijk. Scholen fuseerden en vernieuwden. Aan het eind van de jaren 2010 werd de basis gelegd voor een moderner integraal kindcentrum (IKC) in de wijk.
Jaren 20 (2020)
In de jaren 2020 heeft De Veldmaat in Haaksbergen bewezen dat het een moderne, dynamische wijk is die klaar is voor de toekomst. Grote generatiewissels bij iconische bedrijven, ongekende sportieve successen en de viering van historische mijlpalen bepalen dit decennium.
Terwijl veel katholieke kerken in de regio Twente in de jaren 2020 onder druk kwamen te staan door ontkerkelijking, vierde de monumentale Sint-Bonifatiuskerk in mei 2026 op grootse wijze haar 90-jarig jubileum. Met een plechtige hoogmis en diverse wijkactiviteiten werd stilgestaan bij het feit dat de eerste viering in dit 'Godshuis van de Veldmaat' in 1934 plaatsvond. De kerk bewijst tot op de dag van vandaag haar rol als visueel en cultureel ankerpunt van de gemeenschap.
De leefbaarheid in De Veldmaat wordt in de jaren 2020 nauwlettend bewaakt door de actieve Wijkraad De Veldmaat. Met projecten zoals het Belevingspad in het nabijgelegen Grintenbos en de organisatie van de Nationale Buitenspeeldag houden zij de hechte, dorpse sfeer levend in een wijk die inmiddels ruim 4.000 inwoners telt.
Begin 2026 hield de wijkraad, in nauwe samenwerking met Ontmoetingspark De Greune, een grootschalige enquête onder de wijkbewoners. Dit werd gedaan om de exacte behoeften en wensen over de inrichting en de toekomst van de wijk zwart-op-wit in kaart te brengen.
Ook is de wijkraad is de drijvende kracht achter het Belevingspad Grintenbos, het onderhoud van het populaire wandelpad aan de Geukerdijk en de jaarlijkse organisatie van de Nationale Buitenspeeldag voor de Veldmaatse jeugd.
De wijkraad praat en adviseert actief mee over grote infrastructurele wijzigingen in en rond de wijk, zoals de grootschalige vernieuwing van de Enschedesestraat.
Het lopende decennium laat zien dat De Veldmaat haar eigen identiteit ijzersterk behoudt.
Bronnen: Rond Haaksbergen, Historische Kring, Tubantia, Haaksbergen in Beeld, Gemeente Haaksbergen, Oud Haaksbergen, Planviewer en RTV Oost.